DAGMARA OPOWIADA LEGENDĘ O POJAWIENIU SIĘ ŻYDÓW W pOLSCE. NIKT JESZCZE NIE WIE, ŻE TO ZAPROSZENIE DO PRZYGODY.

TO NIE BYŁO TAKIE ŁATWE, ZOBACZYC EFEKT NASZEJ PRACY. żEBY NAPRAWDE WZIĄĆ UDZIAŁ W POKAZIE, TRZEBA BYŁO ZORGANIZOWAĆ SIĘ W DRUŻYNY I WYKAZAĆ: ODWAGĄ, CIERPLIWOŚCIĄ, UMIEJETNOŚCIA PRACY W ZESPOLE I PODEJMOWANIA RYZYKA!

NAUKA KRĘCENIA DIABOLO:

I ŻONGLOWANIA PIŁKAMI

W TEJ MISCE SA ZŁOTE ORZECHY, KTÓRE UCZESTNICY GRY MUSIELI ZBIERAĆ, ABY - NA KOŃCU - ZAPŁACIĆ NIMI ZA PIEŚŃ

GRUPA MUZYCZNA OTRZYMALA WSZYSTKIE ORZECGY, DLATEGO: ZASPIEWAŁA!

w piątek i sobotę ogladalismy przedstawienia Teatru Figur. Poniżej recenzje spektakli, pióra grupy dziennikarskiej:

"O krawcu, który obciął paluszki"

W tym przedstaieniu nie występuje ani Julek, ani jego Mama, jest tam tylko Krawiec. Spektakl byl odegrany na tle pieknych rysunków; były tam pola uprawne i domy. krawiec ubrany był w czarny garnitur,  czarna koszulę, czarne skarpet i czarne buty. Paluszki Julka to były paluszki do jedzenia. Ta historia była pieknie odegrana. Morał z niej taki, że zawsze trzeba słuchac rodziców.

Filip B.

Jest to historia o małym Julku. Ale Bohater miał ciemne okulary i czarny płaszcz.Bo to nie był Julek, tylko krawiec. Julek nie słuchał mamy i wkladał brudne paluce do buzi. W końcu przyszedł krawec i mu je obciął za nieposłuszeństwo.

Jasmina

"O Kasi co sie spaliła"

Ogladaliśmy dzisiaj przedstawienie, w którym było kilka dziwnych historii: o krawcu, bobasach, Pawełku z ADHD, Kasi, co sie paliła. My lubimy opowieść o Kasi. Ona nie posłuchała mamy, która nie pozwoliła ruszać zapałek. Kasia je zapaliła i sie spaliła. I tylko została po niej garść popiołu i trzewiki. Rodzice strasznie płakali. To było śmieszne.

Kuba i Marcin

"Bobasy"

Nam najbardziej podobało sie przedstawienie o babasach. Było pięcioro małych dzieci. Ubrane były w ubranka w białoczarne paski i czerwone czapki. Wygladali jakby siedzieli w więzieniu. Dzieci opowiadały o niegrzecznym Juziu,. który bił niewinnych. dzieci były bardzo pomysłowo zrobione, tak samo jak przedstawienie. Aktorami byli pani dagmara i pan Hubert i inni aktorzy. Grali fajnie i smiesznie. to dobre przedstawienie.

Szymon, Szymon, miłosz, Filip O

Dziś ogladalismy przedstawienie wystawione przez grupe aktorską. Pan Filip poprosił, żebyśmy obejrzeli próbę i powiedzieli co o tym myslimy. Ich przedstawienie było o legendach żydowskich. Wyreżyserowal je pan Filip Budweil, wystawionych legend było cztery, aktorów sześciu. Najbardziej podobała mi się scena o skapym dziadku.

Jasmina i Julia

Filip Budweil reżyseruje:)

grupa aktorska, tuż przed finałem, w trochę okrojonym składzie:

Jako grupa dziennikarska poszliśmy przeprowadzać wywiady z przechodniami i prowadzącymi gruopy.. Pytalismy ludzi o to, czy słyszaeli o naszym projekcie i czy lubia teatr. jako grupa happeningowa uczymy się sztuczek na sprzetach kuglarskich. I ludzie odpowiadali, że lubia teatr i wiekszość nie słyszała o LWT. Głównie panie opowiadały , że chciały byc aktorkami, chociąz niektórzy panowie też.

szymon, miłosz

Dziennikarze planowali wyjście w teren, aby zapytać mieszkańców Podgórza o teatr. Wczesniej przygotowali sobie parę pytań; oto one:

czy słyszal pan o projekcie lato w teatrze?

czy jak była Pani mała to chciała byc Pani aktorką?

czy przyjdzie pan na nasz występ?

Czy nie żałuje Pan, że nie może się zapisać na zajęcia "Lato w teatrze"?

co by pan zrobił, gdyby na świecie nie było teatru?

Na szczęście przyszedł pan Hubert, opowiedział o pracy dziennikarskiej i juz wszyscy wiedzą, że nie jest dobrze zaczynać pytania od "czy"!

w drugim tygodniu zaczęlismy przygotowywac ulotki.

Dostaliśmy dużo zdjęć z pierwszego turnusu i mieliśmy za zadanie je ułozyc i napisać teksty. oto one:

PO CO CHODZIĆ DO TEATRU?

w teatrze można się nauczyć żonglować piłkami i i diabolo i jeszcze kręcić talerzami

w teatrze można robić latające ryby i je potem animować

żeby się dużo śmiać i czegoś nauczyć

można robić teatr cieni, na przykład wyścigi samochodowe

żeby nauczyć się robić katapulty

Do teatru można chodzić, żeby zobaczyć przedstawienia, takie o niegrzecznych dzieciach, albo o zwierzątkach, które są pokazane tylko rękami. I czasami w teatrze są warszaty, takie jak "Lato w teatrze". Wtedy uczymy się chodzić po linie i podrzucać flowersticki. Też rozmawiamy o teatrze, po co jest scenografia i jak można grać. Czasami występują aktorzy, czasami lalki, cienie albo ręce. Jesteśmy grupą happeningowo-dziennikarską, dlatego robimy też wywiady. Na innych zajęciach (plastycznych, muzycznych i aktorskich)  dzieci uczą się piosenek, robią ryby i przedstawienia
o dawnym Kazimierzu. Na poprzednim turnusie grupa aktorska robiła teatr cieni o Panu Twardowskim, a plastyczna bajkę o Imbryku. Robili też machiny, które wystrzeliwały Pana Twardowskiego na księżyc. W grupie muzycznej, w której był Giordi i Filip z naszej grupy, śpiewali piosenki o łobuzach. Spektakl nazywał się Odcienie łobuzerii.

ulotkę przygotowali: Jasmina, Julia, dwóch Szymonów, dwóch Filipów, dwóch Pawłów, jeden Giordi, Hubert i Miłosz

tematem dzisiejszych zajęc były hasła i promocja. przygotowywaliśmy balony promocyjne i wymyślalismy hasła

lato/jesień/zima/wiosna w teatrze

wspaniale wakacje w teatrze

teatr/dzieci/frajda

nauka żonglowania w dwa tygodnie

przygoda na lato!!!

kawiatowe kijki i diabolo zamiast nudy!

w międzyczasie zaliczyliśmy małą wojnę balonową.

w sobote poszliśmy do muzeum Galicja. Oglądalismy tam rysunki pana majera. Najbardziej spodobał nam się rysunek, jak Majer sikał do miski. Parę dni wcześniej byliśmy na wycieczce, gdzie pani opowiadała nam o legendach.

paweł 1 i paweł 2

plenerowe działania artystyczne:)

na pierwszym planie Leon